Zaterdag 24 maart 2007
The ZAWINUL SYNDICATE & The BALD BOYS BIG BAND
Vorig weekend was ik in Bremen op het "JAZZ AHEAD" festival wat daar jaarlijks wordt gehouden.
Ik was op vrijdag middag uitgenodigd als spreker op een symposium over "Jatzz in der Classroom". Aangezien op donderdag Joe Zawinul's Syndicate als opener van het festival zou optreden, had ik de organisatie gevraagd, of ik een dag eerder mocht komen, om het concert van deze Hans Dulfer van de fusion jazz bij te wonen. Ook het feit dat het Afrikaanse drumwonder Paco Sery in de line up stond vermeld, maakte dit concert voor mij extra aantrekkelijk.
Zoals altijd in Duitsland, was de organisatie grundlich, dus toen ik 's middags tegen een uur of vijf bij de festival Halle arriveerde, bleek ik in een meer dan super de luxe hotelkamer te overnachten, in het aanliggende MARITIM hotel. Pal tegenover der Hauptbahnhof, wat mij onmiddellijk Kees van Kooten in mijn gedachten deed schieten, met zijn hilarische sketch, over twee mannen die als de ultieme verzetsdaad, een Duitser in Nederland de verkeerde kant opstuurden. "Do ist der Bahnhof" Blijft leuk.! Toen ik naar de festival Halle liep om het bijbehorende stand gebeuren, te gaan bekijken, stapte Joe Zawinul met zijn onvermijdelijke kalotje ( nu doordeweeks grijs) toevallig samen met mij in de lift.
Ik kon niet nalaten hem een hand te geven, en bedankte hem voor de "Great Music" die hij de afgelopen 50 jaar had gemaakt. Joe keek mij aan en vroeg waar ik vandaan kwam, "From Holland" was mijn antwoord, waarop Joe vroeg hoe het met Ack van Rooijen ( trompettist) en Jasper van't Hof!! ( superpianist, de beste die Holland ooit heeft voortgebracht!!) was.
Nadat ik had verteld dat het de beide mannen goed ging was keek Joe mij met glimmende pretoogjes aan. "Gotta do the soundcheck now" was zijn korte antwoord. ( Vertaling: Niet praten, maar spelen)
Het 2 uur durende (zonder pause!) concert 's avonds, voor meer dan 2500 uitzinnige Bremers was zeer, zeer goed, goeie musici, veel afwisseling, goed geluid en een prachtige opbouw.
Hoe hard het Duitse publiek echter ook bleef klappen, "No Encore" van Joe en zijn band. De reden hiervan was dat er na het concert nog een interview (van een uur!!) met de inmiddels 75 jarige legende was geplanned. In een klein achterafzaaltje, zaten ongeveer 60 mensen, en daar ontspon zich een gesprek, met Joe, wat eigenlijk nog veel leuker was als het gehele voorgaande concert. Het interview werd in het Duits gehouden, en Joseph sprak een mixture, van Duits, Oud Weens, en USA muzikanten slang.
Hij bleek naast veel humor, over een olifanten geheugen te beschikken, en pareerde alle vragen met veel Weense nuchterheid, en een diepe kennis van de gehele jazzgeschiedenis, die hij voor een heel groot deel natuurlijk inderdaad, ook zelf had vormgegeven.
Toen de interviewer hem vroeg hoe hij samen met Wayne Shorter tot het geweldige concept van Weather Report was gekomen,"Viel Kunstlerische Freedom fur jeder musiker, und so weiter."
Gaf Joe droogjes aan dat hij helemaal nooit op deze manier over muziek dacht. Weather Report was een band als vele, vele andere waar hij mee gewerkt had. "Auch, when he joined der Canonnball's band ( Saxofonist Canonball Adderley. Joe schreef hiervoor de classic Mercy, Mercy) it was the same."
Je kunt iedere band vergelijken met een voetbal elftal, was Joe's verklaring. Ieder keer heeft een andere speler de bal, die doet er iets mee, en speelt hem daarna weer door aan de volgende. Je weet echter nooit wie de volgende man is die de bal krijgt, dus iedereen, moet uitzonderlijk alert zijn, ook als hij de bal niet heeft.
Daar was de interviewer wel even heel erg stil van. Weather Report dezelfde opzet als S.V. Bremen! Onthutsend.!!
De volgende dag, veel Nederlands musici ontmoet die, zonder veel succes in een standje van de Dutch Jazz Connection, probeerden om een Duitse gig binnen te halen. Ook de door de Nederlandse Jazz Programmeurs (Bestaan die dan nog? Waarmee verdienen ze dan hun geld???) en de Connection gezamenlijk geselecteerde bands, speelden voor bijna lege zalen!! Terwijl deze keurtroepen in Holland natuurlijk overal voor uitverkochte stadions spelen, zoals wij allemaal weten. Ik sprak met een groot aantal NL. musici, over hun en mijn nieuwe plannen, en toen viel ineens het kwartje. Bijna alle musici waar ik mee sprak, waren net als ik, volledig kaal.
Afgelopen week wat rond gebeld en zie hieronder het resultaat.
the BALD BOYS BIG BAND
 Charles Green - trompet |
 |
 David Rotschild - trombone |
|
||
 Dra Diarra - afrikaanse percussie |
|
 Enrigue Firpi - drums |
|
||
 Eric Calmes - bas |
|
 Jan Kuiper - gitaar |
|
||
 Jeroen Pek - fluit |
|
 Maarten Ornstein - saxen |
|
||
 Michael Moore - altsax |
|
 Mousse Pathe M'Baye - Afrikaanse percussie |
|
||
 Randall Corsen - piano |
|
 Willem Hellbreker - saxen |
BACK